Uprawa rzepaku ozimego wymaga zbilansowanego nawożenia. Jak właściwie zasilać rzepak?
Mimo że w uprawie rzepaku stosuje się mniejsze dawki mikroelementów niż makroelementów, ich udział w odżywianiu roślin jest równie istotny, a ich niedobór limituje wysokość i jakość plonu.
Bor – kluczowy mikroelement dla rzepaku
Do mikroelementów najbardziej utożsamianych z uprawą rzepaku należy bor – jego zapotrzebowanie jest pięciokrotnie wyższe niż u zbóż i sięga 51 g na 1 tonę nasion wraz z odpowiednią ilością produktu ubocznego (dane IUNG). Bor w uprawie rzepaku jest odpowiedzialny przede wszystkim za prawidłowy rozwój systemu korzeniowego. Zwiększa odporność na niskie temperatury oraz inne czynniki stresogenne, a także wspiera transport wody i składników pokarmowych.Sposób i terminy aplikacji
Stosowany jest przede wszystkim dolistnie, ponieważ taki sposób nawożenia pozwala roślinom wykorzystać go w fazach krytycznych oraz w warunkach niesprzyjających pobieraniu składników z gleby. Aplikację boru warto rozpocząć jesienią, od fazy sześciu liści właściwych, i kontynuować wiosną – po ruszeniu wegetacji – wykonując 2-3 zabiegi co 10-14 dni.Sprawdzone rozwiązania w praktyce
Rolnicy chętnie sięgają po nawozy dolistne zawierające bor, takie jak Elvita Bor, który – dzięki wysokiej koncentracji, czystości i wyjątkowej formule – poprawia penetrację oraz rozmieszczenie boru wewnątrz rośliny.Regularna aplikacja boru to inwestycja, która zawsze zwraca się w plonie.
Zawartość białka w pszenicy decyduje o jakości ziarna i cenie w skupie. Jak zwiększyć szanse na wysokie parametry?
Planując uprawę soi, kluczowe jest odpowiednie zwalczanie chwastów. Najskuteczniejsza strategia ochrony plantacji opiera się na zastosowaniu doglebowych herbicydów oraz ewentualnej powschodowej korekty.
Już od początku wegetacji zboża zmagają się z abiotycznymi (temperatura, woda) i biotycznymi (agrofagi) czynnikami stresowymi. Dlatego od początku warto wspierać rośliny, by ograniczyć stres i chronić ich plon.
Zmienne warunki wiosną sprzyjają rozwojowi chwastów, które ograniczają potencjał plonowania zbóż. Kluczowa jest skuteczna ochrona.

