Odmiana i agrotechnika to nie wszystko, aby uzyskać wysokoenergetyczną kiszonkę z kukurydzy. Na jakie techniczne parametry zwrócić uwagę, przygotowując pasze objętościowe? Należy zacząć od oceny plantacji.

Kiedy rozpocząć zbiory kukurydzy? Decyduje o tym dojrzałość plantacji. Warto sprawdzić, w jakim stadium rozwoju znajdują się rośliny. Analiza ziarna po linii mlecznej pozwala ocenić, czy rolnik może wjechać sieczkarnią na pole. Paszę o optymalnym poziomie suchej masy otrzymuję się, gdy gdy linia mleczna znajduje się z między 1/3 a 2/3 wysokości ziarniaka. W ten sposób producent zapewnia wysoką wartość energetyczną paszy dla bydła.

Podczas zbioru kukurydzy z pola warto zwrócić uwagę na sam proces cięcia. Wartość odżywcza kiszonki zwiększy się, jeśli wysokość koszenia będzie ustawiona na minimum 20-30 cm od ziemi. Im wyżej koszona łodyga, tym kiszonka zawiera mniej niestrawnego włókna. Z kolei za strawność włókna odpowiada również długość sieczki, która powinna wynosić około 1 cm. Na co wpływa rozdrobnienie ziarniaków? Dzięki takiemu zmiażdżeniu są one lepiej strawione przez bydło, co pozwala krowom na wykorzystanie wysokiego poziomu energii w kiszonce.

Gruntowne przygotowanie pryzmy powoduje mniej strat w paszy. Ryzyko psucia się kiszonki zmniejsza się, gdy sieczka kukurydziana jest rozkładana równomiernie i możliwie szybko ubijana. Dokładne okrycie pryzmy folią ma na celu pozbycie się powietrza. W ten sposób przygotowuje się ściętą kukurydzę do procesu fermentacji. Aby zakiszanie kukurydzy przebiegło prawidłowo, pryzma powinna być odkryta po około 6 tygodniach. Pozwala to uzyskać paszę objętościową o wysokiej jakości, a w efekcie zwiększyć produkcję mleka.