W okresie wiosennego wznowienia wegetacji ozimin konieczne jest jak najszybsze dostarczenie startowej dawki nawozów. Ma ona za zadanie pobudzić rośliny do szybkiego rozwoju oraz regeneracji po zimie. Faktycznie, kiedy mówimy o wiosennym nawożeniu rzepaku ozimego i zbóż ozimych, myślimy głównie o plonotwórczym azocie, ale co z pozostałymi makroelementami, takimi jak siarka lub magnez? Oba te pierwiastki nie uchodzą za pierwszorzędne, ale wiedząc jak istotną rolę pełnią w oziminach, nie sposób prowadzić uprawę bez ich wykorzystania. 

Skupiając się na wyborze dawki i formy azotu stosowanego w zabiegu N1, powinniśmy zwrócić uwagę m.in. na fazę rozwojową i kondycję łanu i korzeni, wilgotność gleby, przebieg temperatury oraz dostępność pozostałych składników (np. makroelementów) i oczekiwania względem wielkości i jakości przyszłego plonu.
Nawożenie azotem zawsze postrzegane jest jako najważniejsze, ale przecież nie samym azotem żyje roślina. Dobrze znane prawo minimum Liebiga mówi o tym, że o plonie decyduje ten składnik, którego jest najmniej. Rośliny jesienią zostały zaopatrzone w podstawowe składniki pokarmowe przez zastosowanie tzw. wieloskładników, wiosną – w cenny azot, a co z pozostałymi pierwiastkami? 

Nawożenie siarką, magnezem i wapniem

Głównym pierwiastkiem towarzyszącym dla azotu jest siarka, ale nie możemy zapominać o pozostałych makroelementach – magnezie i wapniu. Każdy z nich pełni ważną funkcję we wszystkich etapach rozwoju rośliny:
- magnez (Mg) wpływa pozytywnie na zieloność roślin, reguluje przebieg fotosyntezy,
- wapń (Ca) zwiększa odporność roślin na czynniki zewnętrzne, reguluje pobieranie pozostałych makroelementów,
- siarka (S) poprawia wykorzystanie azotu, poprawia zawartość białek i tłuszczów w uzyskanym plonie.

W oziminach idealnym momentem na aplikację nawozów innych niż azotowe, wspierających pobranie i efektywne wykorzystanie azotu, jest wczesna wiosna lub nawet czas zimowego spoczynku roślin (jeżeli nie ma prawnych przeciwwskazań). Nawozy mają czas na rozpuszczenie się i przemieszczenie w głąb profilu glebowego, a prace w gospodarstwie nie nawarstwiają się. Warto więc wybrać nawóz, który uzupełnia nie tylko siarkę, ale również pozostałe makroelementy niezbędne do prawidłowego rozwoju roślin, a finalnie – do osiągnięcia satysfakcjonujących plonów. Wczesna wiosna to bardzo dobry moment na uzupełnienie siarki, ponieważ ograniczamy w ten sposób jej ewentualne wymywanie, a jednocześnie dostarczamy ją w czasie kiedy jest potrzebna. Rośliny pobierają siarkę przez cały okres wegetacji, więc przy doborze nawozu należałoby skupić się również na wydłużonej dostępności tego pierwiastka. Od zaopatrzenia roślin w siarkę zależy ilość, ale i parametry uzyskanego plonu. 
 

Nawóz Elplon Sulfer

Jeszcze niedawno głównym źródłem siarki dla roślin była ta pochodząca z atmosfery, jednak obecnie regularnie ogranicza się emisję siarki, poprzez zaostrzanie norm emisyjnych dla spalania paliw kopalnych. To powoduje, że zawartość siarki w polskich glebach jest niska i cały czas spada. Dla zobrazowania tej skali należy spojrzeć wstecz, gdzie do niedawna siarki w glebie wystarczało dla roślin siarkolubnych, takich jak rzepak, a dzisiaj brakuje jej nawet w uprawie zbóż. 
W polskich glebach obniża się również ilość magnezu. Sytuację pogarsza fakt, że są one w większości lekkie i zakwaszone. Dlatego należy wybrać nawóz, który zawiera w swoim składzie siarkę i magnez, a przy tym nie zakwasza gleby. Takim nawozem jest Elplon Sulfer, który wprowadza niezbędne oziminom: siarkę, potas, magnez oraz wapń. Nawóz ten wyróżnia stopniowe uwalnianie składników pokarmowych, co przedłuża ich działanie i optymalizuje nawożenie.
Podsumowując, sam azot nie zapewni roślinie optymalnego rozwoju. Aby uzyskać wysoki plon dobrej jakości, należy pamiętać o zaopatrzeniu roślin we wszystkie niezbędne składniki pokarmowe. O nawożeniu siarką musimy pamiętać nie tylko przy uprawie rzepaku, ale również zbóż ozimych. Wykorzystując czas przed nawożeniem azotem na zapewnienie roślinom dostępności do pozostałych składników, zabezpieczamy nasz plon.